رستاق وزواه : بيست و سه ديه . رستاق فراهان : دويست و ده ديه ، از آن جمله : بورقان ، ولاشجرد ، بورآباد ، بهبود اناباد ، و شمس‌آباد ، بحقيقت خراب كشته‌اند و نابديد شده » . و همدانى « 1 » در كتاب بلدان ذكر رساتيق « 2 » و طساسيج « 3 » قم كرده است ، برين صورت : « طسّوج لنجرود ، طسّوج رودآبانى « 4 » ، طسّوج ابرشتجان ، طسّوج سراجه ، طسّوج قمرود ، طسّوج رودبار ، طسّوج وازه كرود . رستاق جبل ، رستاق ساوه ، رستاق خوى . شقّ ميلاد جرد ، شقّ آبه . طسّوج فيستين ، طسّوج جزستان . رستاق انار ، رستاق جاست ، رستاق قاسان . و از طسّوج روده : دو ديه نى « 5 » ، و جهار تخت‌آباد . و از رستاق فراهان : طسّوج فراهان ، طسّوج كوزدر ، طسّوج دور آخر . و از رستاق ورّه : طسّوج جهرود ، طسّوج جوزه ، طسّوج جركان ، طسّوج ارونده‌جرد . رستاق طبرش داخل و خارج : طسّوج وزواه .

--> ( 1 ) . أبو عبد اللّه احمد بن محمد بن اسحاق همدانى ، نويسنده كتاب ( البلدان ) كه پيشتر درباره او سخن رفت ، در سالهاى اخير مختصر اين كتاب كه توسط كاتبى شامى به نام الشيزرى تلخيص شده ، و نسخه منحصر به فرد آن در كتابخانه آستان قدس رضوى عليه السلام مىباشد ، توسط فؤاد سزگين به صورت فاكسميل در آلمان به چاپ رسيده است . ( 2 ) . جمع رستاق يا روستا . ( 3 ) . جمع طسوج يا دهستان و ناحيه . ( 4 ) . در نسخهء ( 2 ) و ( 3 ) و چاپى ص 57 : رودآبان . ( 5 ) . احتمالا به معناى نيزار .